a90a4bebkapaaaaaaaaakey

Seneler geçse, geçmez bir yangının ortasında kalmışız. Hangi tufan alır bizi bu yangından?  Hangi kavimle helak olsak söner içimizdeki alevler?

Yine buhranlı yazmaya meyyalim var bu gece. Yine dumanlı bir odada, loş ışıklı bir dünyadayım. Saçları kalbime  uzanan bir kız geçiyor düşlerimin kıyısından. Ayaklarını sürüyor hayallerimin kumsalına. Gülüşleri yankılanıyor ve umutlarımın karaya vurduğu zamanlar anımsıyorum… günbatımımda gün gibi parlasan da yavaş yavaş batıyorsun imkansız mesafelerde. Ne varsa benden sana kalan hatıra, hatrına gelmesin diye atıyorsun dört bir yana… Neyini en çok sevdimse, bırakmıyorsun yarınlarına…

O nedenle dünde kaldım ben, o nedenle çok sevdim “Eylülleri“.
Seninle alakalı her şeyin koştum peşinden, tuttum ensesinden ve getirdim gözümün önüne. Gönlümle bağlandım her birine. Bırakmadım başıboş sokaklarda. Gözüm gibi baktım her hatırana. Her hatıranla çektim kafayı geceleri. Sensizliğine
sarhoş oldum. Seni en çok sensizken sevdim.
Asya’da bir gökçadıra koydum seni, öyle geldim Anadolu’ya. Vardın bildim, vardım bildin. Ama bir kez kesişmedi yollar, geçmedi yolun bozkırlarımdan. Düşmedi yolum bozkırlarına. Hasret kaldım da, vuslatı sildim lügatımdan.

Ne selâm ederim gayri, ne de sevgilerimle…
Ne yaşıyor isem kendi içimde, ne çektiysem kendi kendime…

Hacı Hasan ACAR
17.02.2017

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s